คดีลักพาตัวจาก ‘ทัวร์ราคาถูก’ ที่พัทยา – คำเตือนของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองไทยถึงนักท่องเที่ยว

1. เริ่มต้นที่สนามบิน

เหยื่อซื้อแพ็กเกจเที่ยวไทยตั้งแต่อยู่ที่อินเดีย เป็นทริป 7 วันที่รวมตั๋วเครื่องบิน ที่พัก และทัวร์ในพื้นที่ ตกคนละราว 70,000 บาท หรือประมาณ 2,000 ดอลลาร์สหรัฐ ผู้ขายเสนอขายว่าเป็นสินค้าลดราคา ถูกกว่าท้องตลาด

เมื่อลงเครื่องที่สุวรรณภูมิราวตีห้าของวันที่ 21 กรกฎาคม สิ่งที่รออยู่ไม่ใช่รถรับส่งของโรงแรมที่จองไว้ ทั้งสามขึ้นรถรับส่ง ถูกพาไปทางพัทยา เปลี่ยนไปขึ้นรถจักรยานยนต์ แล้วถูกพาเข้าทาวน์เฮาส์ในย่านที่อยู่อาศัย ถึงตอนนั้นการเดินทางก็จบลงไปแล้ว

มีรายงานว่าสถานทูตอินเดียแจ้งตำรวจไทยในวันเดียวกัน

2. ถูกกักขังนานกว่า 5 วัน

ตามรายงานของสื่อท้องถิ่น ทั้งสามถูกมัดมือมัดเท้าด้วยเทปกาวและปิดปาก โดยห้อยศีรษะพ้นขอบที่นอนไปด้านหลัง ถูกตีที่ข้อเท้าด้วยไม้ซ้ำ ๆ และตลอดเวลาที่ถูกกักขังก็ถูกห้ามกินอาหาร ดื่มน้ำ และเข้าห้องน้ำ

คนร้ายถ่ายคลิปทั้งหมดนี้ส่งไปให้ครอบครัวที่อินเดีย ก่อนถ่ายยังพ่นสีใส่เหยื่อรายหนึ่งเพื่อให้ดูเหมือนมีเลือด เป็นการจัดฉากให้คลิปเรียกค่าไถ่ดูโหดร้ายยิ่งขึ้นและบีบให้จ่ายเร็วขึ้น

การแจ้งเหตุเริ่มต้นจากครอบครัวที่ได้รับคลิปเหล่านั้น

3. การช่วยเหลือ และตัวเลขที่ไม่ตรงกัน

บ่ายวันที่ 27 กรกฎาคม ตำรวจพัทยาและ ตม.ชลบุรี โดยความช่วยเหลือของชุมชนชาวอินเดียในพื้นที่ บุกค้นทาวน์เฮาส์ เมื่อเจ้าหน้าที่บุกเข้าไป ผู้ต้องสงสัยหลบหนีด้วยรถจักรยานยนต์ แต่เหยื่อทั้งสามได้รับการช่วยเหลือในที่เกิดเหตุ จากนั้นจับผู้ต้องสงสัยได้ 5 คน

อย่างไรก็ตาม จำนวนค่าไถ่และสัญชาติของผู้ต้องสงสัยนั้นสื่อแต่ละสำนักรายงานไม่ตรงกัน เนื่องจากผู้อ่านอาจเห็นตัวเลขต่างออกไปในที่อื่น จึงสรุปข้อแตกต่างที่ยืนยันได้ไว้ตามจริง

อายุของเหยื่อทั้งสามก็ถูกรายงานไว้ต่างกันตั้งแต่ 20 ถึง 26 ปี และการสะกดชื่อก็ไม่ตรงกัน บทความนี้จึงไม่ระบุตัวตนเป็นรายบุคคล

4. คำเตือนของ ตม. – “อย่าหลงเชื่อทัวร์ที่ถูกกว่าท้องตลาด”

หลังเกิดเหตุ สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองไทยออกคำเตือนต่อสาธารณะถึงนักท่องเที่ยว มีสองประเด็น อย่าหลงเชื่อทัวร์ที่ราคาต่ำกว่าท้องตลาดอย่างเห็นได้ชัด และหลีกเลี่ยงสินค้าที่ตรวจสอบตัวตนผู้ขายไม่ได้

เหตุผลของคำเตือนอยู่ในโครงสร้างของคดีนี้ เงินที่เหยื่อจ่ายคนละราว 70,000 บาทไม่ใช่จำนวนน้อย พวกเขาไม่ได้ถูกล่อด้วยของถูก แต่เชื่อว่าได้ของแบบเดียวกันในราคาถูกกว่าที่อื่น คำว่า ‘ราคาถูก’ ในที่นี้ไม่ใช่ราคาสัมบูรณ์ แต่เป็นสภาพที่ดูคุ้มค่าเมื่อเทียบกับท้องตลาด สินค้าที่ถูกออกแบบให้ดูถูกไม่จำเป็นต้องถูกจริง

นั่นคือกลไกที่ราคาทำงานเป็นเหยื่อล่อ ยิ่งเงื่อนไขดูดีเท่าไร คนยิ่งตรวจสอบน้อยลง เมื่อตั๋วเครื่องบิน ที่พัก รถรับส่ง และทัวร์ถูกมัดรวมเป็นแพ็กเกจ แถมราคายังได้เปรียบ สิ่งที่ควรตรวจสอบจริง ๆ ก็ถูกเลื่อนออกไป เช่น บริษัทนี้มีอยู่จริงไหม โรงแรมที่จองมีชื่อของเราจริงไหม คนที่มารับที่สนามบินคือใคร

แพ็กเกจยังมีจุดอ่อนเชิงโครงสร้างอีกอย่าง แพ็กเกจคือการเดินทางที่มีคนจัดการให้ทุกอย่าง ดังนั้นเมื่อคนแปลกหน้าเข้ามาทันทีหลังมาถึง เรียกชื่อเรา แล้วบอกให้ขึ้นรถ มันจึงรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของแผน สถานการณ์ที่ถ้าเที่ยวเองเราจะระแวง กลับกลายเป็นเรื่องธรรมดาในแพ็กเกจ นี่คือเหตุผลที่คดีนี้สำเร็จตั้งแต่ที่สนามบิน

5. ขั้นตอนตรวจสอบการจองและการรับส่ง ฉบับ TNL

ราคาถูกไม่ใช่ปัญหาในตัวเอง ปัญหาคือเมื่ออธิบายเหตุผลของราคาถูกไม่ได้ นอกฤดู ล้างสต๊อกที่นั่ง โปรโมชันของผู้ประกอบการรายใหม่ ถ้าเหตุผลชัดเจนก็ไม่มีปัญหา ในทางกลับกัน ถ้าถามแล้วคำตอบคลุมเครือ หรือถูกเร่งให้ ‘จ่ายเดี๋ยวนี้’ ก็ควรหยุดตรงนั้น ไม่ว่าราคาจะเท่าไร

ตอนจอง

• ดูราคาตลาดก่อน เทียบราคาเฉลี่ยของทริปเดียวกันและโรงแรมระดับเดียวกันอย่างน้อยสามแหล่ง ถ้าต่ำกว่าค่าเฉลี่ยมาก ส่วนต่างนั้นต้องอธิบายได้
• ตรวจว่าเป็นผู้ประกอบการที่จดทะเบียนหรือไม่ ไทยมีระบบใบอนุญาตธุรกิจนำเที่ยว มักเรียกกันว่าใบอนุญาต ททท. ใครบอกชื่อบริษัท เลขใบอนุญาต และที่อยู่ทันทีไม่ได้ ให้ตัดออก
• การเร่งให้จ่ายเงินคือสัญญาณในตัวมันเอง ‘ถึงวันนี้เท่านั้น’ ‘เหลืออีกสองที่’ การพรากเวลาตัดสินใจของคุณเป็นกลเม็ดคลาสสิก พักไว้หนึ่งวันแล้วค่อยดูใหม่
• เลี่ยงคนที่รับแต่โอนเข้าบัญชีส่วนตัว บัญชีชื่อบุคคล คริปโต หรือรับผ่านแอปโอนเงินอย่างเดียว ทำให้ไม่มีทางเอาเงินคืนหากมีปัญหา ถามว่าจ่ายบัตรได้ไหม ถ้าปฏิเสธอย่างไม่ชัดเจนก็อย่าจอง
• เลี่ยงการจ่ายเต็มล่วงหน้า ผู้ประกอบการที่ถูกต้องก็เก็บมัดจำ แต่รูปแบบที่ยืนกรานให้จ่าย 100 เปอร์เซ็นต์ก่อนออกเดินทาง เท่ากับยกอำนาจต่อรองเรื่องยกเลิกและคืนเงินไปทั้งหมด
• โทรหาโรงแรมโดยตรง ขอชื่อโรงแรม โทรไปหาโรงแรม แล้วยืนยันว่ามีการจองในชื่อของคุณ โทรครั้งเดียวคดีนี้ก็ไม่มีทางเริ่มต้น
• ต่อให้คนรู้จักแนะนำก็ไม่ยกเว้น ยิ่งเป็นสินค้าที่รู้จักผ่านชุมชนหรือกลุ่มแชต ยิ่งต้องเพิ่มขั้นตอนตรวจสอบ

ก่อนขึ้นรถ

• อย่าขึ้นรถที่คุณไม่ได้จอง การที่ใครสักคนที่สนามบินถือป้ายชื่อคุณ ไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย ชื่ออยู่ในข้อมูลการจอง และคนที่มีข้อมูลนั้นอาจมีหลายคน
• ขอข้อมูลคนขับล่วงหน้า ผู้ประกอบการที่ถูกต้องจะแจ้งชื่อคนขับ เบอร์ติดต่อ และทะเบียนรถก่อนออกเดินทาง ถ้าทะเบียนหน้างานไม่ตรงก็อย่าขึ้น
• เตรียมทางเลือกไว้เสมอ ถ้ารู้สึกว่าการรับส่งผิดปกติ ให้ใช้เคาน์เตอร์แท็กซี่ทางการของสนามบินหรือแอปเรียกรถที่ถูกกฎหมาย ส่วนต่างราคากับขนส่งทางการนั้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับงบทั้งทริป
• ช่วงหลังมาถึงทันทีเปราะบางที่สุด บินยาวนาน ลงเครื่องก่อนรุ่งสาง ภาษาไม่คุ้น ซิมท้องถิ่นยังไม่เปิด ทุกอย่างประดังกันในช่วงเดียว ช่วงนี้อย่ารีบ
• แชร์กำหนดการให้ใครสักคน ส่งเวลามาถึง ชื่อโรงแรม และข้อมูลการรับส่งให้อย่างน้อยหนึ่งคนล่วงหน้า แล้วติดต่อกลับหลังลงเครื่อง

6. กลางคืนก็ใช้หลักเดียวกัน

ในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของพัทยาและกรุงเทพฯ โครงสร้างก็เหมือนกัน เงื่อนไขที่ได้เปรียบผิดปกติมักไปเก็บต้นทุนคืนที่อื่น

• อย่าตามคำชวน ‘ฟรี’ หรือ ‘ถูกสุด ๆ’ ของนายหน้า ค่าเข้าอาจฟรี แต่ไปเก็บคืนในบิล
• ที่ที่ไม่มีป้ายราคา อย่าสั่ง ก่อนสั่งให้ดูเมนู และดูว่ารวมค่าบริการกับภาษีมูลค่าเพิ่มหรือยัง
• ดูบิลทีละรายการ ถ้าบิลมีแต่ยอดรวม ให้ขอรายละเอียดตรงนั้นทันที
• เดินทางด้วยขนส่งที่ถูกกฎหมาย แทนที่จะขึ้นรถที่คนแปลกหน้าชวนกลางดึก ให้ใช้แท็กซี่หรือแอปเรียกรถที่ถูกต้อง
• เลือกสถานที่ที่มีใบอนุญาต ที่ที่เปิดแบบลับ ๆ ไม่มีป้ายไม่มีใบอนุญาต เสี่ยงทั้งเรื่องโต้แย้งค่าใช้จ่าย การถูกกวาดล้าง และความปลอดภัยจากอัคคีภัย

7. เมื่อเกิดปัญหา

นี่คือเบอร์ช่วยเหลือนักท่องเที่ยวที่รัฐบาลไทยเผยแพร่ ควรบันทึกไว้ในโทรศัพท์ทันทีที่ลงเครื่อง

ในคดีนี้เองการแจ้งเหตุก็ไม่ได้มาจากตัวเหยื่อ แต่มาจากครอบครัว การที่มีคนภายนอกสังเกตเห็นความผิดปกตินี่แหละที่นำไปสู่การช่วยเหลือ ต่อให้เที่ยวคนเดียว ก็ควรมีสักคนที่คุณแชร์กำหนดการและที่พักไว้ด้วย

คำถามที่พบบ่อย

แปลว่าพัทยาเองอันตรายหรือ?

แพ็กเกจราคาถูกต้องเลี่ยงเสมอไหม?

เหยื่อในคดีนี้จ่ายไปเท่าไร?

คนที่ถือป้ายชื่อฉันที่สนามบิน เชื่อได้ไหม?

ถ้าเกิดปัญหาในพื้นที่ ควรโทรหาใครก่อน?