พัทยาทำอะไรกับคุณถ้าอยู่นานเกินไป

กาแฟเช้าบนระเบียง เมื่อวานเดินแถว Soi 13 กลับมาตอนเที่ยงแล้วก็ไม่แน่ใจแล้ว นี่ยังเป็นเราอยู่ไหม หรือพัทยาย่อยเราไปแล้ว ค่อยๆ เคยชินกับชีวิตกลางคืน: โกโกบาร์ บาร์ไฟน์ ฟรีแลนซ์บนหาด ทุกอย่างดูปกติ ค่านิยมเดิมค่อยๆ เลือนหายไป เวลาไหลผ่านไปกับช็อตไทม์และผับไม่รู้จบ

สักสองอาทิตย์ผ่านไป อาบอบนวดกับบอดี้มาสาจก็กลายเป็นพิธีสุดสัปดาห์ตามปกติ ตามหาแฮปปี้เอนดิ้งกลายเป็นภารกิจประจำ แม้แต่เรื่องลองไทม์/เบียร์บาร์ที่น่าเบื่อก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของคำศัพท์ ชอบหรือไม่ มันทำให้ช้าลงและทำให้ความคิดเลือนลาง บางทีอยากได้นวดไทยเงียบๆ บางทีก็อยากตื่นเต้นนิดๆ อีกครั้ง แต่นั่นก็เป็นตัวเองอีกคนแล้ว รู้จักหน้าแต่เก่าและสึกหรอนิดหน่อย